W pisaniu najbardziej interesuje mnie eksplorowanie granic: między tym, co ludzkie i nieludzkie; między ciałem a świadomością; między życiem a technologią. Wiele moich tekstów to eksperymenty myślowe i intelektualne gry. Ich celem jest stawianie pytań, choć nadaję im rozrywkową, gatunkową formę.
Pisanie to dla mnie tworzenie struktur i systemów narracyjnych. Uważam, że tekst literacki przestał być zamkniętym obiektem. Traktuję go jako otwarty kod źródłowy. Platformę, dzięki której czytelnik aktywnie wytwarza myśli, doświadczenia, sensy. Podpinam do niej wtyczki w wirtualnym i realnym świecie. Technologie takie jak AI, AR czy ARG pozwalają mi testować, gdzie zaciera się granica między rzeczywistością a iluzją.
W tak rozumianej twórczości literackiej rola pisarza ulega zmianie. Pisarz przestaje być po prostu twórcą zdań, akapitów, rozdziałów. Staje się strategiem, reżyserem, architektem.
