“Debiut powieściowy Kuby Kulasy jest przemyślany, zadziorny i inteligentny. Tajemnica, której ziarno zostaje zasiane już w pierwszych akapitach, napędza lekturę – w moim przypadku łapczywą, z towarzyszącym jej łotrzykowskim uśmiechem.”

Georgina Gryboś, Radio Kraków Kultura

“W tym prozatorskim debiucie udało się zderzyć różne narracje i tony, zamknąć je w szkatułkowej strukturze i stworzyć błyskotliwą opowieść o nas, czytelnikach. Tak zostajemy śledczymi, próbując w procesie czytania odkryć proces pisania.”

Łukasz Wojtusik, Alfabet Wojtusika

“"Szczęśliwa ręka" to wiele różnych historii i sporo niezobowiązującej zabawy.”

Monika Ochędowska, Książki. Magazyn do czytania

“Gdyby od Szczęśliwej ręki „odciąć” po kolei wszystkie opowiadania, każde trafiłoby na listę literackich podsumowań roku.
Szczęśliwa ręka to mieszanka metafizycznego thrillera, powieści szkatułkowej i śledczej, z elementami fantastyki naukowej i czarnego humoru. Zanurzona w postmodernizmie wymyka się prostym definicjom, myli tropy i rozwidla się na wiele interpretacyjnych ścieżek. Może więc następujący zestaw nazwisk (które zresztą pojawiają się na kartach książki) byłby właściwszy: Calvino, Borges, Lem, Kafka, Poe, Kulasa?”

Agnieszka Warnke, Culture.pl

“Kulasa napisał powieść-kłącze: rozbudowaną, szkatułkową, pełną bocznych ścieżek i głosów – ludzkich i nieludzkich. Pobrzmiewają tu echa Calvina, Borgesa i Eco, lecz Kulasa prowadzi własną grę z wyobraźnią i tajemnicą autorstwa. To debiut odważny, błyskotliwy i gęsty od znaczeń.”

Przemysław Owczarek

“Kuba, dziękuję za przygodę, w którą zabrała mnie "Szczęśliwa ręka". Nie miałam pojęcia, że takie rzeczy siedzą ci w głowie. Napisałabym mu blurba nawet, gdybym go nie znała! Czytajcie tego wariacika!!!”

Dominika Słowik

“Ta nieco borgesowska w stylistyce i estetyce, fantastyczno-surrealna opowieść nie zrewolucjonizuje polskiej prozy, ale przynajmniej pozwoli spojrzeć na nią z innej, nieco krzywozwierciadlanej perspektywy. Choć dość przewidywalna, zwłaszcza w formie, jest
to opowieść jednocześnie zabawna i mroczna, poszatkowana i układająca się w interesujące całości, co czyni ją ostatecznie dość nietuzinkową.”

Magdalena Piotrowska-Grot, Nowe książki

“Kulasa pozwala literaturze wymknąć się spod kontroli – i to jest bardzo pociągające w tym tekście. W świecie, w którym książki bywają traktowane jak produkty, ta powieść przypomina, że literatura potrafi być nieposłuszna, niejednoznaczna i zaskakująco żywa.”

Marta Piotrowicz-Kendzia, @kierunekczytania

“Debiut niezwykły. Narracja, w której można się zgubić. Przeżycie, nie lektura. "Szczęśliwa ręka" to książka niemal na miarę Calvino.”

Kacper Kapsa, dlaksiazek_blog

“Kulasa pisze precyzyjnie, z wyczuciem rytmu i dialogu, unikając nadmiaru, a jednocześnie otwierając pole dla filozoficznych i ontologicznych niepokojów. „Szczęśliwa ręka” to książka o autorstwie bez autora, o talencie jako czymś nieprzynależnym do osoby, o pisaniu jako sile, która może przeżyć swojego twórcę.”

melancholiacodziennosci.blogspot.com

“To trochę eksperyment, zarówno w formie, jak i treści. Moim zdaniem bardzo udany. Ponad miesiąc po przeczytaniu ostatniej strony pamiętałem każde opowiadanie. „Szczęśliwa ręka” wymaga dużo uwagi, ale nie po to, żeby się połapać, o co chodzi, ale żeby nie ominąć okazji do dobrej zabawy z tekstem. W moim odczuciu bardzo mocny debiut.”

https://www.instagram.com/metakonteksty/

“Podoba mi się ogromnie, że towarzyszyła mi porównywalna ekscytacja zarówno przy poznawaniu historii śledztwa, jak i samych opowiadań, eksperymentalnych, z mocnym szkieletem fantastyczno-surrealistycznym. Ta powieściowa szuflada „Szczęśliwej ręki” jest pojemna i mroczna, trochę jak sennik pełen symboliki i znaczeń, aby gdzieś głęboko ukryć „bałagan życia”.”

Książkojady

“Mała książeczka, pisana lekko, choć w żadnym razie nie przegadana, lecz poprowadzona precyzyjnie pewną ręką pisarza, mieści w sobie zadziwiająco wiele narracji, gry wyobraźnią, dróg interpretacji, dotyka sfery sacrum i profanum, sięga po naukowe definicje i ustalenia jedną ręką, drugą przebierając w fantazji, baśni, micie oraz myśli ludzkiej, usiłującej od wieków dotknąć czegoś więcej niż pozwala jej wzrok i empiria. W tej wielowątkowości nic się nie rozłazi i nie zgrzyta, puzzle pięknie wskakują we właściwe miejsca, budując spójną, intensywną, sięgającą idei nieskończoności, prapoczątku, Boga i Kosmosu historię. Czytajcie proszę do samego końca, by nie uciekł wam suspens, szalony szus, jaki Kuba Kulasa wykręcił na finiszu.”

Dorota Szczurek, Sztukater